Big world, small world


De wereld is door radio, televisie en internet steeds kleiner geworden. We weten nu precies wat er in de rest van de wereld allemaal gebeurt. Vooral als het er niet goed gaat, want nieuws is meestal slecht nieuws.

Wat heeft dat met ons gedaan? Vroeger leefden we mee met de mensen in onze naaste omgeving. Nu kunnen we ons zorgen maken over de hele wereld. Aan de ene kant is dit goed. Goed omdat we ook mensen die verder weg wonen soms kunnen (of moeten) helpen. En omdat er tegenwoordig heel veel internationale afhankelijkheden bestaan: wat ergens anders gebeurt heeft uiteindelijk ook impact op ons leven hier.

Aan de andere kant lijkt betrokkenheid met de hele wereld voor steeds meer mensen teveel te worden. Ze worden onzeker en gestrest door allerlei gebeurtenissen die ver weg gebeuren. Een ramp in Afrika, een oorlog in het Midden-Oosten, de economie van China, het beleid van de Amerikaanse president. Als reactie trekken ze zich terug in hun eigen kleine microkosmos. Het nieuws volgens ze nauwelijks, ze hebben genoeg aan zichzelf en hun directe leefomgeving. Wat is beter: betrokkenheid met alles en iedereen of je uit zelfbescherming daarvan afsluiten?

Ik denk dat – als zo vaak – de oplossing ergens in het midden ligt. Het dient geen enkel doel om in detail alle problemen in de wereld te volgen. Je somber te voelen door de problemen van mensen duizend kilometer verderop. Het is wel goed om op hoofdlijnen te begrijpen hoe de situatie in de wereld is. Zodat je je een mening kan vormen over dingen waar je invloed kan uitoefenen. En je hebt misschien wel meer invloed dan je denkt. Bijvoorbeeld door je werk, eventueel vrijwilligerswerk, wat en waar je koopt, goede doelen die je steunt en hoe je stemt. Maak je druk over wat je kan beïnvloeden. Neem daar ook je verantwoordelijkheid voor. Laat de rest los.