Je bent met wie je samenwerkt

Bedrijven kunnen worden aangesproken op hoe zij opereren. Niet alleen op het gebied van regelgeving of kwaliteit, maar ook op het gebied van business ethiek. Als een organisatie steken laat vallen ten aanzien van bijvoorbeeld klantcommunicatie of duurzaamheid, dan moet zij zich daarover verantwoorden ten opzichte van haar klanten, werknemers en aandeelhouders. Van oudsher ging die verantwoordelijkheid vooral over de activiteiten die het bedrijf zelf uitvoerde. In toenemende mate zien we echter dat bedrijven door de publieke opinie ook worden aangesproken op het gedrag van hun toeleveranciers en business partners. Apple en Nike hebben dat bijvoorbeeld ondervonden op het gebied van arbeidsomstandigheden.

Als reactie hierop nemen bedrijven steeds meer verantwoordelijkheid voor de hele productieketen. Ze maken transparant waar grondstoffen en halffabricaten vandaan komen en vaardigen ethische normen uit waar leveranciers aan moeten voldoen. En ze monitoren de naleving hiervan. Bovenstaande ontwikkeling richt zich tot dusverre vooral op fysieke producten. Er is echter geen reden dat de ketenverantwoordelijkheid zich daartoe zou moeten beperken. Veel organisaties adverteren bijvoorbeeld via Facebook en communiceren via WhatsApp (onderdeel van Facebook). In feite geven zij daarmee de boodschap af dat zij vinden dat hoe Facebook opereert, wat hen betreft door de beugel kan. Ze verbinden hun eigen reputatie aan die van Facebook. Gezien alle discussies over Facebook is dat niet vanzelfsprekend.

Organisaties zijn van oudsher kritischer op hun eigen processen dan die van hun externe leveranciers. Ze voelen zich meer verantwoordelijk voor wat ze zelf doen dan voor wat ze inkopen of uitbesteden. Maar dat is niet logisch. Je keuzes over met wie je wil samenwerken, zeggen veel over hoe je zelf bent.