Goed nieuws over zure regen


In de jaren tachtig van de vorige eeuw hadden we een groot probleem: zure regen. Zwaveldioxide en stikstofdioxide uit uitlaatgassen van auto’s en zware industrie en ammoniak afkomstig uit de mest van vee kwamen in de lucht terecht en zorgden voor verzuurde regen. Rond 1982 luidden wetenschappers de noodklok: als er niet snel werd ingegrepen, zouden bossen massaal afsterven. In de pers kreeg dit verhaal veel aandacht. De aftakeling van bomen bleek al goed zichtbaar. Het publiek hoefde daarom nauwelijks van de noodzaak van maatregelen overtuigd te worden. Regeringen steggelden niet over wie in welke mate schuld had aan het probleem: iedereen besefte dat alle Europese landen zowel schuldig als slachtoffer waren. In Nederland en andere Europese landen werden snel stevige maatregelen genomen. De loodvrije benzine werd ingevoerd voor auto’s. Veehouders werden verplicht de uitstoot van ammoniak terug te dringen. Elektriciteitscentrales, raffinaderijen en andere zware industrieën moesten luchtzuiveringsinstallaties aanbrengen. Het beleid was een succes. Binnen tien jaar was het probleem grotendeels opgelost; de bossen herstelden zich.

Als we dit toen konden, kunnen we dan nu ook de opwarming van de aarde tegenhouden? Helaas is dit wel wat ingewikkelder. De klimaatverandering is nog groter en duurder om op te lossen. De opwarming van de aarde heeft een grotere traagheid dan zure regen: het is minder snel bij te sturen. Bovendien is het geen regionaal, maar een wereldwijd probleem. Er zijn dus nog meer landen bij betrokken, met een grote diversiteit aan middelen en prioriteiten. Daarbij komt dat er nog minder dan bij zure regen een directe relatie is tussen de inspanningen die je doet om het probleem te verhelpen en de mate waarin je daar zelf van profiteert. En, tot slot, het probleem is (nu nog) minder zichtbaar dan de dode bossen van 35 jaar geleden.

Maar het voorbeeld van de zure regen stemt toch hoopvol. Het laat zien dat als iedereen het probleem en de urgentie ervan begrijpt, we tot snel en adequaat handelen in staat zijn. In die zin ligt de sleutel tot oplossing van het klimaatprobleem misschien bij meer en betere communicatie. Dat zou toch mogelijk moeten zijn?